Dominik Wach: Bracia Muzułmanie w Polsce

• egipt
• _bwschod

24 kwietnia 2012 r. w bibliotece Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (PISM) odbyło się seminarium pt. "The Foreign Policy of Egypt in the Muslim Brotherhood Agenda" ("Polityka zagraniczna Egiptu w agendzie Bractwa Muzułmańskiego").

Nasz kraj nieczęsto ma okazję gościć przedstawicieli ugrupowań mających tak duży wpływ na politykę regionu, w którym funkcjonują. Tym razem dzięki zabiegom PISM udało się zorganizować seminarium, którego głównymi panelistami byli przedstawiciele egipskiego Bractwa Muzułmańskiego, a zarazem jego politycznego skrzydła - Partii Wolności i Sprawiedliwości (FJP).

Podczas półtoragodzinnego spotkania Waleed El Haddad - członek Komisji Spraw Zagranicznych (FJP) - oraz Dina Zakaria - Przedstawiciel ds. Zagranicznych i problemów kobiet Bractwa Muzułmańskiego - przedstawili podstawowe informacje dotyczące profilu, zasad i celów działalności reprezentowanych przez nich organizacji.

Waleed El Haddad w swym wystąpieniu podkreślał, że FJP dopiero "uczy się wielkiej polityki" i ich działalność na scenie międzynarodowej opiera się bardziej na założeniach teoretycznych, które być może trzeba będzie zrewidować w zetknięciu z rzeczywistością. Zwrócił on jednak uwagę na cztery podstawowe założenia, którymi FJP chce się kierować w kreowaniu egipskiej polityki zagranicznej.

Jako pierwsze El Haddad wymienił dążenie do zyskania przez Egipt roli lidera regionalnego, kierującego się swoim interesem i realizującego własną, spójną z wolą narodu, politykę. Wg. FJP należy zerwać z dotychczasowym modelem stosowanym za rządów Mubaraka, gdzie Egipt podporządkowywał się interesom i wytycznym państw zachodnich z USA na czele.

Celem FJP jest również nawiązywanie możliwie dużej liczby dobrych relacji z poszczególnymi krajami. Mają one być oparte na wzajemnym poszanowaniu, kooperacji i zyskach dla obu stron.

Trzecim punktem w polityce zagranicznej realizowanej przez polityczne skrzydło Bractwa ma być utrzymanie zbalansowanych relacji międzynarodowych, równowagi między wschodem i zachodem.

Jako ostatnie wymienione zostało zagadnienie związane z ogromną, około 10 milionową diasporą egipską. Zdaniem El Haddada Egipt musi stawić czoła temu wyzwaniu i możliwie skutecznie wykorzystać potencjał Egipcjan pozostających poza granicami kraju.

Dina Zakaria skupiła się natomiast na roli kobiet w Bractwie Muzułmańskim, a także w egipskim społeczeństwie. Na swoim przykładzie przedstawiła potrzebę uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym, które realizuje dzięki działalności w Bractwie. Podkreślała ona również duże uwrażliwienie tego ugrupowania na udział kobiet w polityce.

Podczas dyskusji po wystąpieniach panelistów poruszono wiele istotnych tematów związanych z wizją Egiptu i regionu po Arabskiej Wiośnie. Do istotniejszych zaliczyć należy stosunek Bractwa do reżimu prezydenta Syrii - Assada. 

Przedstawiciele FJP podkreślili, że uważają, iż to wola ludu ma decydujące znaczenie i m. in. dlatego potępiają poczynania syryjskiego rządu oraz próbują wywrzeć wpływ na społeczność międzynarodową, by ta zajęła jednoznaczne i zdecydowane stanowisko w powyższej sprawie. Odrzucają jednak możliwość interwencji zbrojnej w Syrii.

Istotna wydaje się również kwestia egipsko-izraelskich porozumień pokojowych z Camp David i ewentualna ich rewizja. Zarówno Zakaria jak i El Haddad podkreślili, że to Izrael wielokrotnie naruszał postanowienia traktatu i to po jego stronie jest obecnie "piłka", a ewentualne negocjacje i zmiany w traktacie związane będą z tymi naruszeniami. Niemniej, w chwili obecnej Bractwo stoi na stanowisku, iż nie ma potrzeby renegocjowania porozumień z Camp David.

---

Szczegółowe informacje dotyczące założeń i polityki FJP opisane zostały w artykule Egipska Partia Wolności i Sprawiedliwości .

Portal Spraw Zagranicznych pełni rolę platformy swobodnej wymiany opinii - powyższy artykuł wyraża poglądy autora.