Pierwszym wrażeniem po przeczytaniu książki włoskiego reportera jest poczucie tego jak ogromny, a jednocześnie różny jest kontynent azjatycki. Można też chyba zaryzykować stwierdzenie, że właśnie poprzez tę swoją różnorodność najciekawszy, zarazem najtrudniejszy do ogarnięcia.

Alkohol jest chyba pierwszym skojarzeniem na temat Rosjan. Nie bez przyczyny. Nie jest to też, wbrew powszechnej opinii, problem przede wszystkim białych Rosjan z zachodniej części kraju. Na mniejszych grupach etnicznych zamieszkujących Syberię i wschodnie rubieże państwa dokonuje się swoista eksterminacja.

W 2004 roku ukraińska scena polityczna przeżyła trzęsienie ziemi. „Pomarańczowa rewolucja” dawała nadzieję, że Ukraina wyzwoli się ostatecznie spod rosyjskich wpływów i będzie podążała własną ścieżką rozwoju. Pięć lat później historia zdaje się zataczać koło, zaś Federacja Rosyjska powoli odzyskuje swoją pozycję na ukraińskiej arenie politycznej.

Nocni wędrowcy to dzieci. Dzieci żołnierze. Kaci, a zarazem główne ofiary konfliktu. Konfliktu, w kraju targanym chaosem przez ostatnie kilkadziesiąt lat historii - chociaż  tak naprawdę znacznie dłużej, o czym jednak w swej europocentrycznej ignorancji zapominamy.

„Rzeczy dzieją się tak, jak się dzieją, bo wiele rzeczy dzieje się na raz." Tę krótką sentencję Grzegorza Kołodki, powtarzaną przez niego niczym mantra w „Wędrującym świecie", można z powodzeniem zastosować do wszelkich prób przewidywania przyszłości - począwszy od wróżek, a skończywszy na uznanych analitykach.