Pięć lat temu Wiktor Juszczenko, także dzięki polskiemu poparciu, objął prezydenturę na Ukrainie. Dziś swoim postępowaniem sprawia on, że za cenę kolejnej kadencji jest w stanie poświęcić kilkuletni dorobek perspektywicznej przyjaźni z Polską.
Niedawna decyzja polskich władz o nie wpuszczeniu rowerowego rajdu śladami Stepana Bandery odbiła się głośnym echem w naszych mediach. Szkoda, że zauważono, iż Bandera to głównie problem samej Ukrainy.
W kraju zamieszkiwanym przez najliczniejszą populację muzułmańską w Europie Zachodniej przyszła kolej na aferę burkiniową. O co chodzi? Ciągle o to samo, czyli o odgórne ustalanie jaki typ ubioru przystoi osobie posiadającej paszport Francji, a jaki jej nie przystoi.
Nie tylko Polska ma problem z dywersyfikacją źródeł surowców. Lata zaniechań, nieudolności i niezdecydowania przybliżyły Wielką Brytanię do energetycznej przepaści.
Wydawałoby się, iż liberalizacja poglądów w południowych Niemczech nie będzie możliwa. Okazuje się jednak, że pod naporem nauki również i bawarscy urzędnicy zmieniają zdanie.
Juszczenko rzuca niczym karty na stół dokumenty archiwalne, grając nimi niczym szuler. Bo w istocie ta gra to perfidne szulerstwo, w którym tragedie z przeszłości służą polityce. A taka polityka to przekonywanie Ukraińców czym naprawdę jest Rosja.
Pielęgnowanie odrębności od poleganie na specjalnych relacjach z Waszyngtonem - polityka Londynu od trzech dekad - może przekształcić się w poszukiwanie współpracy ze Starym Kontynentem. Słabsi i bardziej zagrożeni mniej wybrzydzają szukając wsparcia.
Rzucanie słów na wiatr w istotnych sprawach nie wchodzi w grę. Władimir Putin ostatecznie rozwiał nadzieje Komisji Europejskiej na ratyfikację Traktatu Karty Energetycznej, podpisując zarządzenie odrzucające partycypację Rosji w traktacie.
Przeciętnemu Polakowi Węgry kojarzą się dziś zapewne z permanentną walką polityczną. Zamiast tego warto jednak wyciągąć wnioski z długiego pasma gospodarczych błędów Budapesztu, aby ustrzec się podobnego kryzysu na włąsnym podwórku.
