Pochodną zmian ustrojowych na Węgrzech było uchwalenie 18 października 1989 roku ustawy XXXI „O zmianie konstytucji”. W literaturze znaleźć można jednak opinie, iż ze względu na zakres wprowadzonych zmian przyjęcie tej ustawy oznacza w praktyce uchwalenie nowej ustawy zasadniczej.
Pytanie o macedońską tożsamość jest integralną częścią międzynarodowego postrzegania tej społeczności. Termin „Macedończycy” jest kontrowersyjny, nadal nie w pełni określony i czasami wprowadzający w błąd.
„Ani Wschód, ani Zachód, tylko republika islamska”
Ajatollah Ruhollah Chomeini
Iran jest krajem z bogatą, dwu i pół tysiącletnią tradycją państwową. Systemem władzy w „państwie ajatollahów”, jakim stał się Iran po rewolucji islamskiej, jest rzeczą mało znaną i niezrozumiałą.
W dniach 13 i 14 kwietnia br. odbyły się we Włoszech przedterminowe wybory parlamentarne. Ich wyniki okazały się dość zaskakujące i przyczyniły się do znaczącej zmiany na scenie politycznej.
Republika Kuby – usytuowana w archipelagu Wielkich Antyli na Morzu Karaibskim – jest państwem Ameryki Środkowej o niezwykle ciekawej, lecz burzliwej historii. Jednoznaczne określenie systemu politycznego Kuby nie należy do rzeczy łatwych. Chociaż oficjalna nazwa sugeruje, iż ma się do czynienia z republiką, w rzeczywistości jest to republika socjalistyczna.
Obserwacja globalnych tendencji może prowadzić do wniosku, że demokracja uchodzić ma we współczesnym świecie za ustrój reprezentujący najważniejsze wolności i broniący podstawowych dla człowieka wartości. Niestety, rzeczywistość prowadzi do wniosków nierzadko zgoła przeciwnych.
Czy brak właściwego prawodawstwa oraz poparcia elit politycznych dla procesu decentralizacji władzy oznacza, że społeczności lokalne są pozbawione możliwości formowania swoich organów przedstawicielskich?
System konstytucyjny Republiki Turcji jest systemem parlamentarno – gabinetowym i nie różni się pod względem przyjętych rozwiązań od innych krajów o tym samym systemie rządów. Turcja jest państwem unitarnym i silnie scentralizowanym (obawa przed separatyzmem kurdyjskim).
Polityka zagraniczna danego państwa, w tym przypadku Rzeczypospolitej Polski, realizowana jest zarówno przez organa wewnętrzne państwa, jak i zewnętrzne – działające za granicą. W niniejszej pracy zostaną opisane te drugie.
