W sylwestrową noc 2008/2009 czas „Francuzów” u unijnych sterów władzy dobiega końca. Czy prezydent Francji Nicolas Sarkozy wywiązał się z roli przewodniczącego Unii? Czy stał się politycznym liderem zjednoczonej Europy, detronizując kanclerz Niemiec Angelę Merkel?

Jednym z głównych zadań, jakie stawiała sobie Francja pod koniec swojej prezydencji, było przyjęcie przez Unię pakietu energetyczno-klimatycznego. Doprowadzenie do tego na szczycie Unii w grudniu br. w Brukseli, mimo wielu zmian i kompromisów, pozwoliło ogłosić Francji sukces i zakończyć swoje przewodnictwo z konkretnym osiągnięciem na koncie.

Po irlandzkim „nie” dla ratyfikacji Traktatu z Lizbony doprowadzenie do przyjęcia tego dokumentu w drugiej połowie 2008 roku stało się jednym z naczelnych haseł francuskiej prezydencji, zaś dla samego Nicolasa Sarkozy’ego czymś w rodzaju osobistej ambicji.

Kryzys finansowy jest jednym z najpoważniejszych testów sprawdzających funkcjonowanie struktur Unii Europejskiej od momentu jej ustanowienia. Na próbę została wystawiona zdolność współpracy rządów państw w zakresie przeciwdziałania zaistniałym zjawiskom gospodarczym.