Unia Europejska geograficznie ogranicza się do jednego kontynentu [1]. Mimo to chce oddziaływać na stosunki międzynarodowe w skali globu. Prezydencja francuska zamierza rozwijać te światowe aspiracje.

 

 

W dniu 1 lipca br. Republika Francuska objęła przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej. Tę funkcję będzie sprawowała do 31 grudnia br., kiedy to po półrocznym okresie rządów zastąpi ją Republika Czeska. Uprzednio Francja stała na czele UE w drugim semestrze 2000 roku.

 

Rynek pracy stanowi doskonałe odzwierciedlenie sytuacji społeczno-ekonomicznej, z jaką do czynienia mamy w Unii Europejskiej. Stąd też nie powinno nikogo dziwić, że Bruksela od wielu lat podejmuje działania na rzecz stworzenia jednolitego i spójnego europejskiego modelu społecznego, będącego obszarem ścierania się różnych poglądów, zjawisk i procesów społecznych.

Wraz z objęciem przez Nicolasa Sarkozy’ego fotela prezydenta Francji zmieniła się ocena stosunków transatlantyckich. W nowej francuskiej koncepcji dotychczasowa polityka budowania ESDP jako przeciwwagi dla Sojuszu Północnoatlantyckiego i dominacji militarnej Ameryki w Europie, zostaje zastąpiona podejściem mającym przyczynić się do zbliżenia na linii NATO-UE

Problematyka partycypacji pracowniczej zajmuje istotne miejsce w polityce państw UE. Praktycznym tego wyrazem pozostaje dyrektywa w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej.

Jeszcze nie tak dawno światu wystarczał parasol ochronny NATO i misje ONZ. Dzisiaj skonsolidowana UE buduje i sukcesywnie wzmacnia tożsamość bezpieczeństwa i obrony, by w ten sposób reagować na konflikty nie tylko w swoim najbliższym otoczeniu, ale również na całym świecie. Polityczny paradoks, kompleks niezaspokojonych ambicji czy racjonalna odpowiedź globalnego gracza na problemy p…

Celem pracy jest weryfikacja tezy, iż Unia Europejska dąży do przekształcenia się w państwo federalne lub też, że jest już organizmem federalnym. Autor staje na stanowisku, że jest to twierdzenie bezzasadne, jednocześnie wskazując, że możliwe i praktykowane jest zapożyczanie niektóry rozwiązań zaczerpniętych z modelu federacyjnego, co nie oznacza jednak zmiany charakteru prawnego Unii …

Dzisiejsza Unia Europejska pragnie odgrywać na arenie międzynarodowej rolę adekwatną do potencjału politycznego, gospodarczego i dyplomatycznego 27 państw członkowskich. Unijne ambicje sięgają daleko dalej niż bieżące globalne wpływy.