Informacja, że zgodnie z tajnymi planami Moskwy w maju rozpocznie się nowa wojna na Kaukazie, wywołała poruszenie w Gruzji. Na ile prawdopodobny jest taki scenariusz? Czy możliwym jest, by „tajne” informacje mogły wyciec z Kremla.
Gdy kraje byłej Jugosławii powoli odbudowują się po dekadzie konfliktów, albańska droga do Europy nabiera coraz żwawszego tempa. Albańczycy są dziś jednymi z największych entuzjastów eurointegracji w regionie, a członkostwo ich kraju w NATO wydaje się być już tylko kwestią czasu.
Nie należy popadać w hurraoptymizm i twierdzić, że skoro unijne instytucje działają relatywnie sprawnie to nie istnieje zapotrzebowanie na nowy traktat. Odrzucenie Traktatu Lizbońskiego może przynieść bowiem daleko idące konsekwencje dla jedności europejskiej.
Pierwsza rocznica niepodległości w Kosowie jest okazją do podsumowań. Rząd młodego państwa, świadomy uwagi, jaką w tym dniu Kosowu poświęcają światowe media, dba o właściwą oprawę uroczystości, a z drugiej strony troszczy się o bezpieczeństwo i spokój. Huczna, szczególnie w Prisztinie, zabawa na krótki czas pozwoli zapomnieć o trudnej sytuacji dnia codziennego. Międzynarodowe …
Matthew Nimetz, mediator ONZ w grecko-macedońskim sporze o nazwę, nie przedstawił 11 lutego nowej propozycji dla obu stron, ale wezwał je do wysiłku na rzecz zbudowania pozytywnej atmosfery. Impas trwa więc w najlepsze.
Od kilku miesięcy Unia Europejska podejmuje szereg kroków by unormować relacje z Białorusią. „Dla niektórych polityków na Zachodzie jest obojętne czy mamy demokrację” mówi rozgoryczony opozycjonista, Stanisław Szuszkiewicz. Nie jest w tej opinii odosobniony.
Kosowska niepodległość liczy już rok. Kosowarzy, po znanej dobrze i nam, Polakom, niepodległościowej euforii ze zdziwieniem zauważają, że problemy same się nie rozwiązują. A już na pewno nie rozwiązuje się jeden z problemów najważniejszych: sprawa serbskich enklaw w Kosowie.
Bośnia i Hercegowina jest zdecydowanie jednym z najbardziej skomplikowanych aktualnie problemów, z którym musi uporać się Unia Europejska. Nadzieje zachodnich inicjatorów układu w Dayton okazały się być bowiem płonne i naiwne.
Jedynym realistycznym sposobem pogodzenia celów polityki klimatycznej oraz względów ekonomicznych jest rozwój technologii wychwytywania i przechowywania dwutlenku węgla (CCS). Polska, siódmy największy producent węgla, ma tutaj swoją wielką szansę.
