Rosyjska marynarka wojenna to relikt z czasów schyłku ZSRR. Starzejące się okręty odmawiają posłuszeństwa, mimo to władze wyznaczają im ostatnio coraz bardziej ambitne zadania.
Globalny kryzys rujnuje plan tajwańskiego prezydenta Ma Ying-jeou polegający na gospodarczym zbliżeniu z Chinami. Nie dość, że nie przynosi on zapowiadanych skutków, to coraz wyraźniej uwypukla podziały drzemiące w społeczeństwie.
Indie - przykład wielokulturowości i pluralizmu, gdzie każda mniejszość znajdzie swoje miejsce. Muzułmanie go nie znaleźli. Od 60 lat postrzegani są przez swoich rodaków hindusów jako obcy. Czas na rozwiązanie tego problemu definitywnie się skończył. Bomba bowiem już wybuchła...
Zobacz serwis specjalny o zamachach w Indiach >
Kryzys finansowy niewątpliwie dopomógł Barackowi Obamie w wyborze na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie ten sam kryzys może być dla niego wygodnym usprawiedliwieniem przed zarzutami o niewypełnienie przedwyborczych obietnic.
Mija kolejny rok starań Turcji o członkostwo w UE. Mądre głowy w Brukseli gniewnie grożą paluszkiem nie znajdując żadnych okoliczności łagodzących. I naiwnie myślą, że Turcja bez Unii będzie psem z kulawą nogą, podczas gdy rzeczywistość rysuje się zgoła inaczej…
Kartel gazowy, który Rosja tworzy razem z Iranem i Katarem, ma na celu m.in. wyśrubowanie cen tego surowca dla Europy. Ale czy na „straszaku ekonomicznym” się skończy? Czy ten „gazowy OPEC” może zagrozić Europie nie tylko gospodarczo, ale i politycznie?
Zarówno Gordon Brown, jak i David Cameron zaangażowali się w walkę o „kojarzenie się z Obamą”. Bez względu jednak na to który z nich wygra brytyjskie wybory parlamentarne w 2010 roku, to w stosunku do Baracka Obamy będzie postacią przygnębiająco zwyczajną.
Na terenie Gruzji padły strzały skierowane w prezydenta jednego z największych państw członkowskich Unii Europejskiej. Wojna w Gruzji trwa i zostało to światu przypomniane. Wyciagnięcie z tego konsekwencji zależy już tylko od polityków europejskich.
Who is Mr Obama? Odpowiedź na to pytanie długo jeszcze będzie okryta mgłą niedomówień. Jedno wydaje się jednak pewne - w polityce zagranicznej USA nie zmieni się zbyt wiele.
Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że Hillary Clinton zostanie szefową amerykańskiej dyplomacji. Dla ambitnej byłej damy, stanowisko sekretarza stanu jest jedynym – oprócz prezydenckiego fotela – które nie będzie poniżej jej godności.
Kończy się, choć nie jest powiedziane że bezpowrotnie - era liberalizmu gospodarczego i w związku z tym liberalnego modelu globalizacji. W tej sytuacji najlepiej przygotowanym krajem na nową erę gospodarczą wydają się być… USA.
Czasy ukrytych skarbów, zaznaczonych na tajemniczych mapach oraz czarnych flag z białą trupią główką już minęły. Nie musimy jednak sięgać po książkę o Kapitanie Haku, ponieważ ostatnie wydarzenia w pobliżu Somalii pokazują, że piraci wciąż żyją i mają się całkiem dobrze.
Stary porządek, do niedawna powoli, teraz coraz szybciej chyli się ku upadkowi. Pozostając na stanowisku, że Rosji obawiać się trzeba a w Ameryce należ pokładać nadzieje, możemy skazać się na marginalizację i rzeczywiste wpadnięcie w czyjąś orbitę wpływów.
Trzydziestoletnie rządy Teodoro Obiang Nguemy to spełnienie snu każdego dyktatora – mały kraik do niepodzielnego władania, dużo zysków z ropy i absolutny święty spokój.
Dwa lata od antyrządowych zamieszek które przetoczyły się przez Budapeszt, jesteśmy świadkami początku niebezpiecznego skrętu Węgier w prawo. Dziś nie ma tygodnia, by w węgierskiej stolicy nie odbyła się przynajmniej jedna demonstracja lub wiec skrajnej prawicy.
Czy Kim Pyong Il - ambasador koreański w Polsce i brat Kim Dzong Il jest przygotowywany przez Amerykanów do przejęcia władzy w Phenianie?
Wybór Obamy jest rewolucyjny, gdyż oznacza porażkę – nazwijmy tak tę grupę – protestanckiej prawicy, złożonej głównie z białych Amerykanów (tzw. WASP, czyli White Anglo-Saxon Protestant).
...i małym pocieszeniem jest fakt, że nie tylko w Warszawie, a raczej, nie tylko w Polsce mamy problem. Największy problem ma bowiem Waszyngton, a w zasadzie cała Ameryka. Kłopoty zaczną się bowiem dla Obamy szybciej niż ktokolwiek się tego spodziewa.
Obecna sytuacja w Afganistanie wymaga czegoś więcej niż wysłanie kilku dodatkowych brygad wojsk NATO. Wielu chciałoby widzieć Obamę jako lidera nowej polityki w regionie, który problemy będzie rozwiązywać przy aktywnym uczestnictwie regionalnych graczy.
Czy czternaście lat po zawarciu „Kontraktu z Ameryką” i w osiem lat po prezydenturze George’a W. Busha partia Abrahama Lincolna, Theodore’a Roosevelta i Ronalda Reagana znajduje się w kryzysie?